Denizlerin derinliklerinde yaşanan ve unutulmuş tarihlere ışık tutan yeni bir araştırma, Geç Kretase döneminde okyanusların çok farklı bir tehlikeyle dolu olduğunu ortaya koydu. Genellikle dev dişli sürüngenlerin hâkimiyeti ile bilinen bu dönem, aslında devasa ahtapotların egemenliği altında şekillenmiş olabilir. İskandinav mitolojisinde yer alan Kraken efsanesini çağrıştıran bu dev yumuşakçalar, araştırmalar sonucunda 19 metreye kadar uzandıkları belirlenmiş ve o dönemin en korkulan deniz avcıları olan mosasaur ve plesiosaurları geride bıraktıkları kanıtlanmıştır.
Yumuşak dokulu canlıların fosilleşmesi oldukça zordur; ancak, zamanla dayanıklı hale gelen sert çeneleri, tarih öncesi okyanusların sırlarını gün yüzüne çıkarmaktadır. Dr. Shin Ikegami liderliğindeki bir araştırma ekibi, “Nanaimoteuthis” ailesine ait türleri tanımlayarak sadece 27 fosilleşmiş çene üzerinden önemli bulgular elde etti. Özellikle N. haggarti türünün devasa boyutları, bu canlıların yalnızca fiziksel güçle değil, aynı zamanda yüksek bir zeka ile de donatıldığını gösterdi.
Fosillerdeki aşınma izleri, bu dev ahtapotların avlarının zayıf noktalarını tespit ederek, stratejik bir şekilde avlandıklarını ortaya koymakta. Çenelerin belirli bölgelerindeki tek taraflı aşınmalar, günümüzdeki ahtapotların ünlü problem çözme yeteneklerinin, milyonlarca yıl önceki atalarına da ait olduğunu kanıtlar nitelikte.
Milyonlarca yıl önce denizlerde yaşanan hayatta kalma mücadelesi, ilginç bir evrimsel tercihi de beraberinde getirdi. Başlangıçta, hem dev deniz sürüngenleri hem de bu dev ahtapotlar, kendilerini korumak için kalın kabuklara ve ağır pullara sahipti. Ancak zamanla savunma zırhlarının hareket kabiliyetini kısıtladığını fark eden bu türler, korunma yerine daha hızlı yüzmeyi ve akıllıca hareket etmeyi tercih etti. Sonuç olarak, zırhlarından kurtularak daha kaslı ve çevik bir hale gelen bu dev ahtapotlar, zekayı en etkili silah olarak kullanmaya başladılar.
Science dergisinde yayımlanan bu bulgular, denizlerin geçmişine dair yalnızca kemiklere odaklanan anlayışımızı sorgulatarak, zeka ve hızın en güçlü zırhları bile aşabileceğini bir kez daha gözler önüne seriyor.
